فرحزاد

فرحزاد، محله ای واقع در شمال تهران و از توابع شمیرانات است که از بزرگراه یادگار امام، جاده فرحزاد و بلوار فرحزادی شهرک غرب قابل آمد و شد است. فرحزاد از محلات تهران است و جزئی از منطقه ۲ شهرداری تهران به حساب می‌آید.

محله فرحزاد، از محله‌های قدیمی بخش شمالي تهران است که از گذشته به‌ صورت روستایی سردسير و خنك در مسیر جاده امامزاده داوود استقرار داشته و به مرور زمان و در اثر توسعه پایتخت به‌ صورت محله‌ای از شهر تهران در آمده است.

محله فرحزاد از بخش‌های خوش آب و هوای شمال تهران به حساب می‌آید که در منطقه۲ شهرداری تهران واقع شده است. ضلع شمالی این محدوده به دامنه‌های ارتفاعات رشته کوه البرز منتهی می‌شود (ارتفاع ۱۸۰۰ متر از سطح دریا که حد شمالی شهر تهران است).

در متون قديم آمده است که اعتضاد السلطنه فاصله تهران تا فرحزاد را دو فرسخ نوشته است.

این محله که از محلات قدیمی شمیران می باشد، به دلیل هوای با طراوت و فرح انگیزش به همین نام معروف شده است. فرحزاد گردشگاه ییلاقی شهروندان تهرانی است که در فصل تابستان به خاطر توتستان‌های پربارش پذیرای اهالی شهر است.

ضلع غربی آن به دره و رودخانه فرحزاد محدود می‌شود که از دامنه‌های البرز آغاز شده و تا بزرگراه یادگار امام محدوده محله را تعیین می‌کند. از سمت شرق نیز خیابان گلپاد و جاده قدیم امامزاده داوود و همچنین مرز بین شهرک‌های مسکونی و تپه‌های مشرف به منطقه فرحزاد به‌ عنوان مرز شرقی محله شناخته می‌شوند. در اطرف فرحزاد در شرق، محلهٔ سعادت آباد و در جنوب شرقی آن محلهٔ شهرک غرب واقع شده است.

فرحزاد از ۳ محله تشکیل شده‌است: محله فرحزاد بالا (شمال اتوبان یادگار امام)، فرحزاد پائین (جنوب اتوبان یادگار امام) و محله امامزاده .

 

مزار شریف امامزادگان در فرحزاد

امام زاده ابو عبدالله بن حسن المرتضی بن محمدالهادی بن یحیی بن یحیی القاسم السی بن ابراهیم طباطبابن اسماعیل بن ابراهیم بن حسن مثنی بن امام حسن(ع).

امامزاده صالح (فرحزاد)

مر حوم سید محمد تقی مصطفوی درباره امامزاده صالح می نویسد:«بنای امامزاده در سال 986قمری یعنی سال دوم سلطنت سلطان محمد پدر شاه عباس ساخته شده است، و نسب صاحب مرقد که در زیارت نامه ذکر شده او را پسر امام زین العابدین معرفی می کند.»

امامزاده دیگری در منتهی‌الیه شمالی فرحزاد است، که به «امامزاده ابوطالب» خوانده می شود. بخشی از ساختمان آن مربوط به دوره فتحعلی شاه ویا محمد شاه است، و قسمت دیگری از آن بنا به دوره ناصرالدین شاه تعلق دارد.

 

مش محمدعلي عاشق بود

تصوير «مش محمدعلي» از ذهن اهالي فرحزاد به اين زوديها پاك نميشود. تصوير آخرين خادم امامزاده صالح(ع) كه در شمال امامزاده زندگي ميكرد. «مش محمدعلي عاشق امامزاده بود و براي خدمت به عشقش دستمزدي نميگرفت. او زماني خادم اينجا بود كه اطراف امامزاده تمام زمين خالي و كشاوررزي قرار داشت. غروبها اهالي ميترسيدند اطراف امامزاده بروند، چون امكان داشت كه گرگ آنها را بدرد. جمعيت فرحزاد هم به ۴۰ خانوار نميرسيد اما «مش محمد علي» صبح زود هنوز هوا گرگ و ميش نشده به سمت امامزاده حركت ميكرد. تابستانها را همراه خانوادهاش در مقبره حاج سليمان (كدخداي ده) ميگذراند. پس از فوت او، همسرش هاجرخانم خادم امامزاده شد. «الهه شهركي» يكي از زوار محلي امامزاده درباره هاجر خانم ميگويد كه زمستانها در حوض آبي وسط حياط امامزاده درپوشي ميگذاشت تا ماهيهاي قرمز امامزاده از سرما يخ نزنند. حالا هم امامزاده ۲ خادم ثابت خانم، ۶ خادم ثابت آقا و ۲۵ خادم افتخاري خانم و ۷۴ خادم افتخاري آقا و ۲ كفشدار دارد.

 

ضرب‌ المثل فارسی

تو بگو ف، من میگم فرحزاد!